بررسی فنی عمیق
ساخت یک Emoji Picker بومی برای macOS با Swift
بدون Electron، بدون حجم اضافه
این گزارش ساختِ Emoji Picker for macOS است. آن را ساختیم چون انتخابگر پیشفرض هنگام گفتوگو مدام روند نوشتن خودمان را قطع میکرد. گزینه داخلی نیاز به رفتن سراغ ماوس داشت و استفاده از آن کند بود. هدف ساده بود: تایپ کنید، انتخاب کنید و ادامه دهید.
در این بررسی عمیق
مشکل واقعی گردشکار
macOS از قبل یک انتخابگر ایموجی دارد. برای استفاده گاهبهگاه خوب است. اما در گردشکارهای پرحجم متنی، سرعت ما را کم میکرد. پنل را باز کنید، دست را به ماوس ببرید، انتخاب کنید، پنل را ببندید، دوباره تمرکز کنید. این را در یک روز دهها بار تکرار کنید تا هزینه وقفه آشکار شود.
آزمایشهای داخلی اولیه نشان داد فعالشدنهای ناخواسته چقدر آزاردهندهاند. قواعد را آنقدر سختگیرانه کردیم تا فعالسازی کسلکننده و قابلپیشبینی شد: ; را تایپ کنید، در همان برنامه بمانید، با صفحهکلید انتخاب کنید و به نوشتن ادامه دهید.
- گردشکارهای پشتیبانی و تیکت هنگام بررسی پیامهای کوتاه فراوان به درج سریع نیاز دارند.
- در دیدگاههای بازبینی کد و پیامهای commit، معمولاً از قبل میدانیم چه میخواهیم، پس مرور دستهها کندتر از تایپ یک جستوجوست.
- تغییر وضعیت پنل بیش از 40 بار در روز، ریتم تایپ را بهسرعت به هم میزند.
تصمیمهای معماری
مدیریت کلیدهای میانبر سراسری
ورودی بر پایه یک event tap از Core Graphics و یک ماشین حالت محافظتشده کار میکند. یک بافر محدود در حافظه، تازهترین نویسههای چاپی برنامه جلوی صفحه را نگه میدارد تا کلید فعالساز پیکربندیشده شناسایی شود. این بافر با تغییر برنامه، میانبرها، ورودی غیرچاپی و لغو بازنشانی میشود. یک تأخیر قابلتنظیم برای پنجره بازشو، تا زمانی که جستوجو هنوز در حال تایپ است، رابط کاربری را آرام نگه میدارد.
تصمیم NSPanel در برابر NSPopover
با NSPopover شروع کردیم و به NSPanel رسیدیم. NSPopover هنگام جابهجایی سریع میان برنامهها در Slack و Chrome خیلی راحت فوکوس را از دست میداد. NSPanel کنترل صریح بر چرخه عمر و مسیریابی قابلپیشبینی صفحهکلید در مرز میان برنامهها را به ما داد.
مجوز دسترسپذیری و راهبرد درج
مجوز دسترسپذیری به Emoji Picker اجازه میدهد این رویدادهای سراسری را پایش کند و رویدادهای صفحهکلید را به برنامه فعال بازگرداند. درج از طریق کلیپبورد را کنار گذاشتیم، چون تغییر محتوای کلیپبورد غافلگیرکننده است و اعتماد به آن دشوار. برنامه فیلد متنی را از طریق AXUIElement بررسی نمیکند؛ بلکه هنگام آغاز نشست، برنامه موردنظرِ جلوی صفحه را ثبت میکند و پیش از درج بررسی میکند که همان برنامه هنوز در جلو باشد.
جایگزینی متن بر اساس شمارش
یک نشست درونخطی، نویسههای فعالساز و جستوجو را که به برنامه مقصد رسیدهاند میشمارد. هنگام انتخاب، Emoji Picker به همان تعداد رویداد کلید Backspace میفرستد و سپس متن Unicode انتخابشده را بهصورت یک رویداد صفحهکلید مصنوعی ارسال میکند. هرگز کلیپبورد را تغییر نمیدهد. کنترلهای سفارشی همچنان ممکن است رویدادهای صفحهکلید مصنوعی را متفاوت تفسیر کنند؛ به همین دلیل بررسی برنامه مقصد و رفتار لغو اهمیت دارند.
قواعد تشخیص زمینه
اینها قواعد عملی ما برای قابلپیشبینی نگه داشتن فعالسازی است:
- نادیده گرفتن پنجرههای خود Emoji Picker و برنامههای موجود در فهرست استثنای کاربر.
- پیوند دادن ورودی اخیر و هر نشست فعال به برنامه جلوی صفحه؛ تغییر برنامه نشست را لغو میکند.
- تطبیق کلید فعالساز پیکربندیشده با پسوندی محدود از ورودیهای چاپی اخیر.
- پذیرش حروف، اعداد، زیرخط، علامت بهعلاوه و خط تیره در جستوجوی درونخطی؛ هر ورودی دیگری آن را لغو میکند.
- اعمال فهرست مسدود دنبالههای آغازین کاربر، حداقل طول جستوجو و تأخیر پنجره بازشو پیش از نمایش رابط کاربری.
- پشتیبانی از سفارشیسازی کلید فعالساز بازکردن مستقیم (برای مثال ;; یا //) برای کاربرانی که فراخوانی صریح را ترجیح میدهند.
منطق سادهشده وضعیت (برای خوانایی کوتاه شده):
func handle(_ event: KeyEvent, frontmostApp: App) {
guard frontmostApp != emojiPicker, !isExcluded(frontmostApp) else {
resetRecentInput()
return
}
if session == nil, recentInput.appending(event).hasSuffix(inlineTrigger) {
session = .inline(target: frontmostApp, deleteCount: inlineTrigger.count)
} else if session?.accepts(event) == true {
session?.appendToQuery(event)
showAfterConfiguredDelay()
}
}
func commit(_ text: String) {
guard session?.target == frontmostApp else { return cancel() }
postBackspaceEvents(count: session?.deleteCount ?? 0)
postUnicodeKeyboardEvent(text)
}
باگی که ما را به مدل وضعیت بهتری واداشت
یکی از مشکلات در یادداشتهای تغییرات v1.3 نقطه کوری را در مدل وضعیت بهروزرسان ما آشکار کرد: Checking... ممکن بود پس از نتیجه «بهروزرسانی وجود ندارد» همچنان نمایش داده شود و Available ممکن بود نامعلوم بماند. باگ کوچک بود، اما اثرش بر اعتماد بزرگ بود.
رفع آن ما را وادار کرد بهجای وصلهکاری برچسبها، ماشین حالت را محکمتر کنیم. این کار شیوه برخورد ما با وضعیت رابط کاربری را در بقیه برنامه تغییر داد: گذارهای صریح، حالتهای استنتاجی کمتر و همگامسازی قویتر میان بررسیهای ناهمگام و وضعیت نمایشدادهشده.
- نشانه: متن قدیمی وضعیت بهروزرسان پس از بررسیهای موفقی که بهروزرسانی پیدا نکردند.
- علت اصلی: گذارهای ناقص وضعیت در callbackهای ناهمگام بهروزرسانی.
- نتیجه: اکنون گذارهای صریح وضعیت، نمایش وضعیت را هدایت میکنند.
یادداشتهایی درباره عملکرد
معیاری که اهمیت دارد: زمان از کلید فعالساز تا درج ایموجی. به همین دلیل بهجای پشتهای مبتنی بر موتور مرورگر، با محیط اجرای بومی Swift + AppKit ماندیم.
اندازهگیریشده روی Mac15,11 (Apple M3 Max)، macOS 26.2 بیلد 25C56، با v1.3.1 از فایل ZIP منتشرشده. منظور از زمان اجرا در ادامه، راهاندازی از open -n تا نمایان شدن فرایند برنامه است.
نخستین اجرا در نشست
217.68 ms (یک اجرا، راهاندازی تا نمایان شدن فرایند).
اجرای مجدد گرم
110.02 ms میانه 7 اجرای مجدد.
حافظه در حالت بیکار
110.4 MB RSS از طریق ps؛ Activity Monitor در همان اجرا 99.4 MB حافظه واقعی و 29.6 MB حافظه خصوصی نشان داد.
حجم بسته
4.49 MB فایل ZIP، 12.96 MB بسته برنامه روی دیسک.
معیارهای حافظه همانطور که هستند ارائه شدهاند، چون از مدلهای حسابرسی متفاوتی استفاده میکنند. بیشتر RSS در اینجا حافظه مشترک فریمورک AppKit است؛ حافظه خصوصی در آزمایشهای ما زیر 30 MB میماند.
Swift + AppKit در برابر Electron برای ابزارهای کمکی macOS
برای ابزارهای کمکی همیشهفعال، شکل اجرا از قابلیت انتقال رابط کاربری مهمتر است. Swift + AppKit بومی را به این دلایل عملی انتخاب کردیم:
- فایل توزیع کوچک و مسیر راهاندازی مستقیم، بدون گرم شدن محیط اجرای JavaScript.
- یکپارچگی مستقیم با دسترسپذیری و درج متن با استفاده از APIهای بومی macOS.
- بدون درخت فرایندهای موتور مرورگر تعبیهشده برای یک ابزار سبک صفحهکلید.
برای زمانهای اندازهگیریشده راهاندازی ابزار داخلی، Raycast و Emoji Picker، صفحه مقایسه را ببینید.
بدهبستانهای طراحی
چرا نوار منو
ابزارهای نوار منو را میتوان بهراحتی فعال نگه داشت و سریع فراخواند. برای این محصول، این با واقعیت جور بود: کاربران آن را بارها در گفتوگوها، تیکتها، پیامهای commit و مستندات فرا میخوانند.
چرا رابط کاربری عمداً حداقلی است
تقریباً هر عنصر تزئینی را که انتخاب را کند میکرد حذف کردیم. در استفاده روزانه خودمان، دستههای روشن، پیمایش واضح با صفحهکلید و قاب حداقلی بهتر از جلوههای بصری پرجزئیات جواب داد.
جایی که انتخابگر داخلی همچنان بهتر است
اگر بهندرت ایموجی درج میکنید، انتخابگر macOS به اندازه کافی خوب است و به هیچ تنظیمی نیاز ندارد. برنامه ما برای کسانی است که تمام روز این کار را میکنند و هزینه وقفه را بارها احساس میکنند.
چرا محلیمحور
محلیمحور بودن قابلمذاکره نبود. بدون نیاز به حساب کاربری، بدون وابستگی به فضای ابری و بدون عبور دادن رفتار تایپ از سرویسهای بیرونی.
آنچه ما را شگفتزده کرد
- باگهای کوچک وضعیت میتوانند بیش از باگهای آشکار بصری به اعتماد آسیب بزنند.
- کاربران حرفهای فعالشدنهای ناخواسته را بیدرنگ متوجه میشوند.
- تا وقتی فعالسازی اشتباهی متوقف نشد، هیچکس قابلیت بیشتری نخواست.
درس اصلی: ابزارهای صفحهکلید با ثبات سنجیده میشوند، نه با تازگی. اگر برنامه هر بار یکسان رفتار کند، جایی همیشگی در گردشکار به دست میآورد.
محدودیتهای شناختهشده
- مجوز دسترسپذیری برای پایش سراسری کلید فعالساز و درج میان برنامهها لازم است.
- برنامه فراداده فیلد فعال، از جمله امن بودن یا نبودن آن را بررسی نمیکند. برنامههایی را که نمیخواهید کلید فعالساز در آنها پایش شود، میتوانید به فهرست استثنا اضافه کنید.
- برخی کنترلهای متنی سفارشی، رویدادهای مصنوعی Backspace یا Unicode صفحهکلید را متفاوت تفسیر میکنند و ممکن است قابلیت اطمینان درج را کاهش دهند.
- مسیر تشخیص کلید فعالساز بیش از همه روی چیدمانهای صفحهکلید لاتین آزمایش شده است.
پشتیبانی
در صفحه پشتیبانی Emoji Picker پرسش بپرسید، مشکلی را گزارش دهید یا قابلیتی را درخواست کنید. نیازی به حساب کاربری نیست.
Emoji Picker را امتحان کنید
مشکلی پیدا کردهاید؟ آن را همراه با نسخه برنامه، نسخه macOS و مراحل بازتولید گزارش دهید.